10 Ocak 2017 Salı

Geçip Giden Zamanları Bir Yerlerde Bulsam

Biliriz ki bazı şarkıların yeri çok ayrıdır, tıpkı bazı insanlar gibi. Gezegen içinde herhangi bir konumda ikamet eden her insan ömründe defalarca yeni tanışmalar yaşarken defalarca da vedaların baş rolünü üstleniyor. Tam da bu noktada bugün şehirler arası otobüs terminalinde buldum kendimi, çok sevdiğim bir arkadaşımı yeniden karşılamak üzere. Benim için iki şeyin habercisi terminaller; yeniden nefes almak ve kendinden vazgeçmek. Yeniden nefes almak çünkü, artık öyle bir noktadasın bir sebepten ötürü kaybettiğini düşündüğün şey/ kişi sen göz açıp kapayıncaya dek yeniden dönüvermiş yanına. Kendinden vazgeçmek çünkü, hayatımıza giren her insan ya da değer verdiğimiz her birey aslında bizden bir parça taşıyordur. Spesifik birşey aramaya gerek olmaz bazen, bir bakışta bile ortak noktada buluşabilmek yeterlidir. İşte bu yüzden aslında veda ediyorum sanarken özümüze ait vazgeçişler içersindeyizdir -farkında olalım ya da olmayalım- 
Benim için terminaller hep veda kokuludur ama eğer birisini bekliyorsanız ve zaman avantajınız varsa bir köşeye oturup sessizce adeta tiyatro sahnesindeymişçesine koşuşturan o tiplemeleri gözlemlemek çok zevkli, emin olabilirsiniz. Ben sosyolog olduğum için gözlem yapmak hayatımın ileri gelenlerinden ama kim olursak olalım gerçekten görebilmeyi bilmemiz gerektiğini düşünüyorum ki bence hayatın tadını veren ufak unsurlardan birisi de bu. Bugün de yine aynısı oldu. Bazen çok güldüğümü farkettim çünkü aslında oraya her adım atışımda aynı diyalogları yaşıyormuşum. Bilirsiniz terminal içinde otobüs firmalarının bilet satan gişeleri ve o gişelerin babayiğit, gür sesli ve bir o kadar da görev aşkıyla yanan(!) personeli vardır. 'Ankara, Konya, Ankara, Konya! Ablacım Ankara mısınız?', 'Ankara buradan, Mersin şuradan, duymayan kalmasın!' gibi türlü çeşit kelime oyunlarıyla bir takıldı mı peşinize yandınız demektir. Ayrıca ablacım Ankara mısın da nasıl bir soru siz düşünün. Ha bir de bu ısrarcı çete olumsuz cevap mı aldılar, kesinlikle pes etmezler. Yahu ben zaten yolumun yolcusuyum sen bana gelip 'ablacım Adana var Bursa var.' dediğinde 'hmm bir Bursa alayım o zaman' mı diyeceğim yani? Gerçekten yüzlerce kere bu durumla karşılaştım ama halen anlam verebilmiş değilim.
Geçelim yolcular silsilesine, şu bekleme süresinde aynı havayı teneffüs ettiklerimizden bahsediyorum. Bugün bir tanesi baya ilgimi çekti. Oturduğum yerin tam karşısında olduğu için tabi biraz da gözüm takıldı galiba, elleri kolları omuzları boynu her tarafında bir doluluk ki öyle böyle değil. Havanın ayazından baya üşümüz belli, başında şapkası elinde eldivenler. Derken gözüme onca yoğunluk arasında elinde tutabildiği telefonu ilişti. Yani sağ elinde telefonu tutarken aynı anda o elinin bütünüyle iki adet çanta daha tutuyordu. İşin ilginç yanı ortamın müsait olmasına rağmen üzerindeki eşyaları bırakmayıp işkence çekercesine telefonundan da vazgeçmemesiydi. Kim bilir kimler ne kafalar yaşıyorlar değil mi? 
Fakat bunun yanı sıra bir diğeri ve bence gözden kaçmayacak en önemlisi, artık herkesin birbirine karşı büyük bir ön yargı ve tedirginlikle yaklaşıyor olması ne yazık ki. Yani yanınıza birisi oturduğunda, saati sorduğunda ya da birşey istediğinde vs. koşullanmış olarak kafada türlü 'acaba' şimşekleri tüm hızıyla çakıyor. Nedense olumlu düşünmek yerine her defasında kötü birşey olacakmış ya da niyeti bozukmuş hissi doğuyor içimize. Bu durum bir yandan normal bir yandan anormal çünkü birbirimize güvenmemiz gereken bu zamanlarda aslında birbirimizden ne kadar da yabancılaştığımızın en somut kanıtı. Belki de bir adım atsak rahat bir yolculuğa çıkabileceğiz ama beynimizin içinde ördüğümüz duvarlar yapacağımız hamleleri doğrudan engelleyen faktör oluveriyor. Herşeye rağmen kendi adıma birşeyleri görebildiğim ve en azından tebessüme bürünebildiğim için sanırım yapmam gereken en doğru şey bunları da hafıza çantama atmak olacak. 
Son olarak yukarda bahsettiğim olumsuz cevap almasına rağmen peşinizde dolanan o arkadaş vardıya, bir noktadan sonra 'eeeh yeter beaa' diyesiniz geliyor, bence diyebilirsiniz. 😁


Tepkiler:

0 yorum:

Yorum Gönder