1 Ekim 2017 Pazar

Nasıl Olacak Bu İşler?

Bu hayattaki en zorlayıcı durumlardan biri, kalben çok sevdiğin insanların zor durumlarında elinden gelecek birşeyin olmaması bana göre. Hani böyle çok seviyorsun, anne- baba ayrı kardeş gibisin, anılarının içinde ama canı sıkılırken ya da çaresizken yalnızca yanında olabiliyorsun. Bazen olamıyorsun belki de...
İtiraf etmeliyim, eskiye kıyasla kalbim 'sertleşti'. Evet, sanırım en doğru tabir bu. Yıllar geçtikçe o eski saflık halleri kalmıyor kalmasına da, bazı durumlarda hiç yapmayacağı tavırları ortaya koyabiliyor insan. Zamanında olmayacak çok fazla insanı olmayacak her türlü şekilde önemsemenin geri dönüşleri sanırım bu ruh hali. Ama yanlış anlaşılmasın; tamamen taş bir kalp edinmedim kendime. Sapla samanı ayırdım belki, belki gözlerimi açtım diyelim. Artık yalnızca gerçek anlamda değer verdiklerim ile doluyor kalbim.
Neyse konumuz bu değildi 😄 
Yüksek lisans yapan yakın arkadaşlarım son zamanlarda ruhen ve beyin açsından oldukça sıkıntılı süreçler geçiriyorlar. Çok haklılar, kolay işlerle uğraşmıyorlar. Bir yandan hayat devam ediyor ve diğer yandan büyüyoruz. Dertlerimiz, takıntılarımız, düşünmemiz gerekenler değişiyor. Gerçi büyüyoruz diyorum ama o kelimenin doğrusu yaşlanıyoruz da olabilir. Bu süreçte içinde bulundukları bunaltı durumunun farkındayım, üzülüyorum. Peki elimden birşey geliyor mu? Hayır! Çünkü her ne kadar bildiğimiz durumlar olsa da onların artık yaşadıkları farklı bir basamak var ve ben bu basamakta olmadığım için dinleyebilmek ve en azından teselli verebilmek dışında yapacak başka birşey bulamıyorum. Tabi her dönemin kendine ait zorlukları var, bunun da çok net farkındayım. 'Takma, tüm bunlar geçecek amaan' gibi cümlelerle de karşılaşabilirim. Fakat yapacak birşey olmaması durumu insanı ciddi anlamda yoruyor.
Bir de şu belirsizlik durumları var değil mi? Gerçi hayat tam bir belirsizlik senfonisi ama neyse... 

Bence

20 yorum:

  1. Öncelikle ne mutlu ki sana, en azından arkadaşlarını önemsiyorsun ve değer veriyorsun bir de değer görüyorsan ne mutlu sana <3.

    O belirsizlik durumları hiç bitmiyor, kısa süreli unutsak da bir anda sancıyor kendini hatırlatıyor.

    Benim kalbim onca şeye rağmen hala yeterince sertleşememiş olacak ki bazı olaylardan hala çok etkileniyorum. Neyse bence de takma çünkü ben de takmamaya çalışıyorum ve daha iyi bir tesellim yok maalesef :/.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yaa ne güzel bir yorum başlangıcı öylee, teşekkür ediyorum (kalp kalp) :))
      Evet belirsizlikler yoruyor fazlasıyla. Ben de eskiden öyleydim, nasıl etkilenirdim nasıl abartırdım bazen belli değil. Ama işte zaman..
      Dediğin gibi takmamak lazım, en güzeli vallahi.

      Sil
  2. Bence size taş kalp demekli büyük ayıp olur , dediğiniz gibi siz sapla samanı ayırmışsınız . Öyle ki değer verdiğiniz o güzel insanlara destek olamadığınız zamanları kendinize dert edinmişsiniz . Ne yazık ki bazen böyle olur . Hatta bazen insan kendine bile yardım edemez ... Umarım arkadaşlarınız yüksek lisans derslerinde başarılı olur , sıkıntılı dönemlerini atlatabilirler ... Siz de dua edin , en güzel katkı duanız olsa gerek :) Sevgiler , iyi geceler . :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel dilekleriniz için teşekkür ederim, duanın gücüne ben de inanırım gerçekten.. :)
      Katılıyorum bazen insan kendini bile göremiyor, sanırım bunu girdap olarak adlandırmak yanlış olmaz.
      Teşekkür ederim sevgiler benden :)

      Sil
  3. Belirsizlik çok can sıkıyor.

    YanıtlaSil
  4. Şu yazıya ortak olmak isterdim. Ben belki yüksek lisans yapan tarafta olabilirim ama karşımdakiler daha çok evlenip hayatlarını birkaç basamak yukarıya taşıyan arkadaşlarım. Birbirimize yabancı olmadık belki ama önceliklerimiz değişti ve doğal olarak konuşmalarımız da... Yine de tüm bunlar bir şeyler anlatıyor aslında. Statümüz veya gelecek hayallerimizin arkadaşlığımızın tek ortak nokta olmaması gibi. Veya gelecekte bir arada olup olmamanın o gelecek planlarını paylaşıp paylaşmamayla ilintili olması gibi. Demek istediğim şu ki, hayatımızdan birilerini çıkartmak veya birilerine yer vermek zor olabilir. Ama en zoru, kalmasını istediğimiz kişilere neden kalmalarını istediğimizi ve neden bizim için değerli olduklarını aktarabilmek. Çünkü dostluk her zaman ortak bir mekan ya da zaman üzerinden kurulmuyor, ilerlemiyor. İlişkiyi duygular üzerinden kurduktan sonra aynı basamakta durmak önemli değil; önemli olan sesimizi birbirine duyurabilmek. Kimsenin kimseden daha değerli bir hayatı olamaz, eğer tek başına yaşanıyorsa...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yazımın bu yorumla tamamlandığını hissediyorum, her kelimesine ayrı ayrı katıldım çünkü :)
      Önemli olan gerçekten de sesimizi birbirimize duyurabilmek. Çok teşekkür ediyorumm..

      Sil
  5. En zor seylerden biri arkadasimin cocugu olmuyor ve ben teselli edemiyorum. Aksine utaniyorum esiladan konuyu acmaya. Yanlis anlar diye korkuyorum. Bazen gercekten tek kisilik mücadele gerekiyor malesef.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok iyi anlıyorumm, o anda acabalar dönüyor hep kafada. Mücadelenin de tüm versiyonları yoruyor ama, neyse işte..

      Sil
  6. Keşif etkinliğinden geliyorum ne mutlu ki böyle güzel bloglarla karşılaşmamızı sağlıyorlar 😊

    https://gizemmozdemiiir.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
  7. sölediklerin zaten hayatın kendisi zaten ve belirsizlik çok güzel bişi ki :) hayat ve insanlar gelip geçer işteeee.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Belirsizliğin çoğu da zararmış sankii.. ;)

      Sil
  8. Çok önemli bir konudan bahsetmişsin. Belki de herkesin aynı şeyleri yaşayıp deneyimlediği bir konu... Benim de arkadaşlarımla arama bu tarz mesafeler, sorunlar girebiliyor. Hayat herkesi farklı bir yöne çekiyor, herkesin öncelikleri değişiyor. Ortak bir nokta bulmak gittikçe zorlaşıyor. Anlaşmak, yardımcı olmak imkansız hale geliyor. Bu nedenle sahip olduğumuz arkadaşlıklar bitiyor ya da ister istemez uzaklaşıyoruz. Keşke olmasa fakat bu da yaşamın getirdiği bir sonuç yalnızca.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet, çok doğru. Aslında bir yandan da çok olağan bir durum..
      Teşekkür ediyorum :)

      Sil
  9. Belirsizlik çok yorucu bir durum. Bazı şeyler net olmayınca yapacağı şeyleri de yapamıyor insan. Kocaman kucaklıyorum <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah, evet evet! Beynimiz hep netliğe odaklı, olmayınca da boynu bükük..
      Teşekkür ediyorumm ben de hem kocaman hem sevgiyle kucaklıyorumm :))

      Sil
  10. İnsan zihni hep garantide olmak ve bilmek ister.O yüzden belirsizliği hiç sevmez :( Aslında bazen iyidir belirsizlik daha sağlıklı karar için.Tadını çıkarabilirsek :) Sevgilerimle :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısınız, bazen -doğru zamansa tabi- iyi oluyor.
      Teşekkür ediyorum, sevgiler benden.. :))

      Sil

Buyursunlar,