12 Kasım 2017 Pazar

Eskidendi, Çok Eskiden

İtiraf: eski pazar günlerini çok özlüyorum...

Çocukken hayat ne güzeldi. Tek derdim yemek saati geldiğinde gitmem gerektiği için arkadaşlarıma veda edip etmemekti mesela. Beş dakika, bir beş dakika daha derken mutlaka o sofraya geç kalmak ama bundan büyük bir haz duymaktı. Çocukluğumun pazar günlerini çok özlüyorum, evet. Pazar demek aile demekti çünkü. Gerçi benim için şuan için de pazar demek aile demek fakat hep bir eksik, hep bir yamalı...
Kocaman ve bitmek bilmeyen bir pazar kahvaltısıyla başlardı gün. Taze ekmek çıtırtıları simit kokusuna karışırken ben de sofrada kendime yer edinebilmek adına sandalyeni sığdırmaya çalışırdım. Önce büyükler yerleşsin diye de muhtemelen hep en sona kalırdım. Ama olsun o sofrada güle oynaya, tadını alarak kahvaltı yapmak paha biçilmezdi. 
Pazar günleri hep beraber dışarı çıkmak isterdim ben. Çünkü çocuksun, hafta içi zaten okuldasın ve yapabildiğin en büyük etkinlik arkadaşlarınla bahçede oynayabilmek. İşte bu yüzden en tatlı halimi takınır, yetkili kişiyle iletişime geçerdim hihihi! 😇 Tabi bu istek her daim gerçekleşmezdi ama bu da beni üzmezdi açıkçası. 
Akşama doğru evde tatlı bir telaş başlardı; dedeler, babaanneler, amcalar. Kısacası tüm aile toplanırdı bir evde. Pazar olduğu için de normal günlerden farklı bir yemek yapılırdı mesela. Herkes işe koyulurdu. Sanırım çocuk olmanın en güzel yanlarından birisi de bu; kesintisiz oyun! 😁
Hepsi bir yana benim için yemek sonrası kestane keyfi çok ayrı bir boyuttu. Neden bilmiyorum ama kestane yemek çok büyük bir meseleymiş gibi gelirdi. Kestane yiyecek ve ertesi gün okulda arkadaşlarıma kaç tane yediğimi anlatacaktım. Tabi onlar da bana. Belki de bu yüzdendi, bilmiyorum. Zaten bir sebebi de olmasın bence...
Şimdi pazar günleri terk edilmiş gibi. Herkes farklı bir koşturmaca içinde, tüm aileyi toparlayan büyükler hayata çoktan veda etmiş. Konuşacak, dertleşecek konular azalmış çünkü stres, kaygı, mutsuzluk sarmış dört yanımızı. Kısacası hiçbir şeyin tadı kalmamış. Artık en büyük keyif o eski fotoğraflara bakıp anı tazelemekmiş belki de...

Bence

46 yorum:

  1. Hayat böyle işte:((maalesef hiçbir şey aynı kalmıyor, seni çok iyi anlıyorum, böyle kalabalık aile sofralarının hayaliyle avunuyoruz, ne güzel günlermiş diyoruz:( kestaneyi de çok severim canım çekti şu an:))
    Allah rahmet eylesin gidenlere:( kalanlara sağlıklı ömürler versin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Müjde Ablacım, benim de canım kestane çekti vallahi :))
      Artık böyle şeylerin yalnızca hayalde kalması çok üzücü gerçekten de. İnsan elinde olamadan özlüyor..

      Sil
  2. Cok haklisin , artik hic birseyin tadi tuzu yok :( butun guzel seyler cocuklugumuzda kaldi galiba masumiyetiyle ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında düşünüyorum da iyiki de o masum haliyle kalmışlar orada. Muhtemelen şimdiki zamanda o anılar çok hırpalanırdı..

      Sil
  3. Bu pazarlar da aranacak hale gelir mi? Bireysellik, seçilmiş yalnızlık derken anılar hatta toplumsal anılarla avunmak düşüncesi kötü. Çözüm değiştirmeye yeltenmediğimiz yeni alışkanlıklarda belki de. Güzel çocukluk anıları ne büyük şans, nimet.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şimdiki çocuklar eğer pazar günlerini bilgisayar ya da TV başında geçirmekten vazgeçerse, evet aranabilir belki. Tabi bunun ne kadar mümkün olduğu tartışılır..
      Son cümlenize tüm kalbimle katılıyorum.

      Sil
  4. Tüm güzel şeyler eskide kalmış gibi ama büyüsünü korumakta anılarla.. Aslında eskiyi yaşamak da gün yüzüne çıkartmak da bizlerin elinde. Kestanee en sevdiğim benimm! :) Kış mevsiminin vazgeçilmezi. ^-^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elimizde ama o eski halinden eser yok şimdi :))
      Kestaneye ben de bayılırımm! :)

      Sil
  5. Hiç bir şeyin tadı kalmadı...Son zamanların ne çok kullandığımız bi kelime değil mi?
    Herkes çocukluğunu özlüyor,çocukluğunun güzel olduğunu söylüyor,haklılar da,ben bile bazen daha küçük olduğum(sanki şu an çok büyükmüşüm gibi) günleri özlüyorum,o 2000'den 2010'a kadar olan bölümü çünkü herşey daha yeni,daha taze,temiz ve tatlıydı bana göre.
    Acaba çocukluğumuz mu güzeldi yoksa,çocuk olduğumuz için mi güzel olduğunu sanıyorduk?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında her ikisi de bence.
      Çocukluk döneminin özel olduğunu düşünüyorum ben, özlemek hepimizin hakkı.. :)

      Sil
  6. Sevinçlerin, heyecanların, isteklerin hep masum olduğu o güzel günler... Bize nostalji yaptırdın canım. Çok keyifliydi okumak. İlaç gibi geldi. Eline sağlık. Sevgiler yavrum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beğenmenize çok sevindim Ece Ablacım, teşekkür ederim :)
      Arada böyle nostaljiler yapmak lazım sanırım terapi niyetine..
      Sevgiler benden :)

      Sil
  7. Çok doğru demişsin,hele de aileyi bir araya toplayan annen göçüp gitmişse,biraraya toplanmak hayal olur:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hayat işte, varlıklar kadar yokluklar da bir gerçek.. :(

      Sil
  8. Bir şeyi fark ettim bu yazıyı okuduktan sonra. Biz farklı çocukluklar yaşamışız şefim. Hem de çok farklı. Bizim evde asla bütün aile toplanmadı ve ben pazar kahvaltılarını hatırlamıyorum. Bende bir eksiklik var sanırım. Garip hissettim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Fricim muhtemelen dönemsel farklılıklardan kaynaklanıyordur. Çağ farkı denilen süreç artık çok kısaldı, kendini hiç garip hissetme..

      Sil
  9. Ece Evren'e katılıyorum ben de. Evet, belki şu anda tadımız yok ama bu yazıyı okurken yaşanmış güzellikler, sevinçle nedense bana umut verdi. Aileme daha çok sarılmak istedim. Onlarla daha çok konuşup daha çok paylaşmak... Ellerine sağlık şef! Yüreğime dokundun yine! :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Az da olsa umut verebildiysem ne mutlu bana Roro, bu güzel yorumun için ben teşekkür ederimm! (kalpli kalpli) :)

      Sil
  10. Kestane hala mutluluk kaynağıdır benim için :) Eskiden soba üstünde yapardık, şimdi ızgarada yapıyorum. Pazar demek banyo günü demekti bizim evde, adam olacak çocuk izlemekti..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel zamanlardı, düşündükçe daha da düşünmek istiyor insan.. :)

      Sil
  11. Eskilere götüren bir yazıydı gerçekten eskiler daha bir keyifli daha bir güzeldi şimdi değişik bir zaman oldu yaşam. Büyüklerin vedaları da acı kayıplar oldu. Pazar demek bende dokuz gibi kalkıp çizgi film izlemekti sonra zorla bakkala gidip alacakları almak. Kestaneye bayılırım ben :) Yazınız için emeğinize ve kaleminize sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet özlemle anılan güzel günlerdi gerçekten :)
      Çok teşekkür ediyorumm.. :)

      Sil
  12. Ben de çocukluğumdaki pazar kahvaltılarını özlüyorum.Tüm aile bir arada olur sucuklu yumurta yapılırdı.Şimdiki sucuklu yumurtalarda o tadı alamıyorum maalesef :( Çok geçmişe gittim çok...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi, insan aradığını bulamıyor artık ne yazık ki..
      Geçmiş güzeldi..

      Sil
  13. Kestaneyi kalabalikken yerdik,yere örtü serip herkes ortadaki büyük tabaktan kapardi😁 kuzenlerden birisi mutlaka ışığı kapatıldı..panik halinde herkesin eli ortadaki tabağın üstünde carpisirdi. Işık açıldığında tabak bomboş olurdu😊 artık kim ne kadar kapmissa😁 çok tatliydi coookkk...hala aynı şeyi yapıyorum kestane yerken..ama bir şeyler eksik kalıyor...hatirlattigin için teşekkürler, güzel bir paylaşım olmuş 😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hihihi nasıl da keyifliymiş :))
      O yarışların, kapışmaların, az yedin çok yedin çekişmelerinin tadını yaşamayan bilmez gerçekten de. Şimdi hepsinin ruhu alınmış gibi..
      Ben de teşekkür ediyorumm :)

      Sil
  14. Oldum olasi pazar günlerini hic sevmem. Cok skliyorum cumartesi daha cazip geliyor bana da :)

    Daha durr evlen bakim o zaman mumla arayacaksın eski dertlerinii şefim :)

    Şirin bir yazı olmuş ama buu. Ellerin dert görmesin emii

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hihihi, yani, bilemedim ki şimdi evlilik falan... :P
      Evet günümüz pazarları bence de sıkıcı oluyor çünkü herkes kendi halinde malesef.
      Teşekkür ederimm, senin de yorum yapan ellerin dert görmesin ;))

      Sil
  15. merhhaba blogumu yeni açtım bende beklerım :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba hoşgeldiniz, hemen uğruyorum.. :)

      Sil
  16. Ah, şef, sayende nostalji yaptık, kalemine sağlık! ^_^ Kestane olayı bana da büyük bir olaymış gibi gelirdi ve tabii ki pazar kahvaltıları... ^_^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Böylesi nostaljiler hiç bitmesin o halde, çok teşekkür ediyorumm.. :)

      Sil
  17. Nasıl güzel bir yazı nostalji yaşattı bana.Zaman geçtikçe eskiye olan özlem de çoğalıyor.Eskiden gösterişli sofralarımız yoktu ama huzurlu ve çok mutluyduk.Soba üzerinde kestane keyfi de harika oluyor.Yazınızla çocukluğuma götürdüğünüz ve yüzümü gülümsettiğiniz için teşekkürler 😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hem de ne mutluluktu öyle, içimiz huzur doluydu. Güzel günlerdi, güzel duygulardı hepsi de. İnsan özlüyor..
      Güzel yorumunuz için ben teşekkür ederim, sevgiler :)

      Sil
  18. Ahhh ahhh eskiler git gide kaybolmaya başladı. Nereden bilecek şimdi yeni nesil bunları :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Öyle gerçekten de, tozlanıyor hızla güzel anılar.. :)

      Sil
    2. Acaba ilerki zamanlarda bu eskiyenleri yaşayacak bir güne rast gelir miyiz? :)

      Sil
    3. Bir zaman makinesine ihtiyacımız olacak gibi görünüyor ;)

      Sil
    4. Şimdiki teknolojiyle bunu yapacak gibi görünüyoruz :)

      Sil
    5. Bekleyip göreceğiz o halde :))

      Sil
  19. İyi ki çocukluğumuzu güzel yaşamışız, güzel hatırlıyoruz. O anılarımız olmasa ne yapardık, tahmin edemiyorum.
    Pazar günlerinin yeri bir başkaydı. Annem neden bilmem tarhana çorbası pişirirdi pazar günleri. Pazar günleri çay yasağı vardı bizim evde:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah iyi ki iyi ki, hem de binlerce!
      Çok başkaydı gerçekten. Hihihi sanırım bizde de çay su olur akardı :)) Hepsinin tadı başkaymış gerçekten..

      Sil
  20. Çocukluğumu özlüyorum sobanın üzerinde ekmek kızartdığımızı bilirim. 😆 Ellerine sağlık iyiki yazmışsın bu yazıyı çocukluğuma döndüm sayende.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ediyorum :) Bir ufak nostalji yaşamayı sağladıysam ne mutlu bana, çünkü böyle şeylere ihtiyaç duyar olduk artık..

      Sil
  21. Ne kadar güzel anlatmışsın en içten en samimi yorumla yazmışsın eskileri:))

    YanıtlaSil

Buyursunlar,