25 Kasım 2017 Cumartesi

Karışık

Hayat çok garip.

Böyle klişe bir giriş yapmak istemezdim belki ama, hayat gerçekten de çok garip. Sanırım son zamanlarda genel olarak olumsuzluklara kafa yormaktan kaynaklı içimde sönen birşeyler hissediyordum. Gerçi odaklanınca halen hissediyorum o şeyleri ama düşündüm de, durup bir silkelenmek, ufaktan bir su çarpmak gerekiyor benliğime.
Hayat sana teşekkür ederim! Doğruyu- yanlışı, gerçeği- sahteyi, sevinci- kederi gösterdiğin için. Bazı şeyleri yapmamı sağladığın ve sonrasında da içimi rahatlattığın için. Aldığım nefes, uyandığım sabahlar, içtiğim kahve ve özlediğim kış için. Çok farklı boyutlarda olmasına rağmen fikir birliği sağlayarak ortak noktada buluşabilen ve hatta yeri geldiğinde bir iç ses, bir yol gösterici olabilen arkadaşlar için. Tutarsızlıklarımla beni kabullendiğin için. Öfkemi bazen saklayamam biliyorum ama tecrübelerimi de birşeye değişmem, onlar için de...
Görmeyi bilen için bazı şeyler gerçek bir ödül/ avantaj/ değer -ya da her nasıl adlandırmak isterseniz- haline gelebiliyor. Duymayı bilen için bazen sessizlik bile yetiyor, biliyorum. Öyle ihtiyacım var ki o dinginliğe. Bir yanım bu amaç uğruna hep mücadele etmemi fısıldıyor. Diğer yanım pek yorulma taraftarı değil. Fakat ne yalan söyleyeyim bu aralar içim de pek rahat değil, tebessümlerim buruk belki, belki içim sıkılmış. Amaan! Her ne olmuşsa olmuş. İtiraz edecek, geri plana itecek ya da görmezden gelecek halim de kalmadı.
Tam bu noktada kahvemi yudumlarken yazdığım kısmı okudum da, resmen konu bütünlüğüne ihanet etmişim(!) Eh, doğruya doğru, kafam karışık. Ve bunu yansıttığımı da çok rahat görebiliyorum. Aslında bu durum pek tarzım değildir ama sanırım bu defa gerçekten elimde olmadan yapıyorum bunu. 
'Bazı şeyler zaten olmaz ve ben olmayacağını bildiğim için umut bile etmiyorum.' cümlesini kurunca 'yaşamadın, tecrübe etmedin ve bunu bilemezsin. Lütfen bu tavrından vazgeç, kendinle didişmeyi bırak.' diye usulca cevapladı arkadaşım. Haklıydı. 'Sınırlarımız içinde kalmaktan yoruldum.' dedi bir de. Yine haklıydı. Ve ben bunu hep yapıyordum...
Hayat sana teşekkür ederim ama... Neyse, amasını boşver. Zaten ne yazarsam yazayım sen yine bildiğin yoldan gideceksin değil mi?


Bence

22 yorum:

  1. Hayat kaygılarla dolu dik yokuşlar gibi hayat hiç olmadık zamanda çarpar insanın yüzüne tüm yaptıklarını sağol be hayat ...okurken yazını tam da içinde kendimi buldum son zamanlarda bende iki kahır ediyorum hayata ..güzel bir iç döküş olmuş gerçekten insan bazen içini dökmek istiyor böyle yazılarla dilerim hayat sana hep güzel şeyler çıkarır karşına o güzel yüreğine selamlar sevgiler olsun 😊

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hem bu güzel yorum hem de güzel dilekler için çok teşekkür ediyorumm :)
      Evet, bazen iç dökmek gerçekten çok rahatlatıyor. Baklım bu dik yokuşu aşabilecek miyiz..
      Kucak dolusu sevgiler de benden :)

      Sil
  2. blogunuzu inceledim ve yazılarınızın devamını bekliyorum, siz de blogumu ziyaret edip takibe alırsanız sevinirim
    https://hastaliktakip.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba hoşgeldiniz,teşekkürler.. Sizi zaten takipteyim ben :)

      Sil
  3. Ya benim de kafam karışık, ruhum huzursuz, yine de şükrettiğim şeyler de var, nankörlük etmiyorum yani ama hayat zaten dediğin gibi karışık. Aklıma bir şarkı geldi "Bırak böyle kalalım, bir dargın, bir barışık, nasıl olsa dünyada bütün işler karışık":)))
    emeğine sağlık:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İki arada bir derede kalıyoruz Müjde Ablam..
      Şimdi o şarkıyı yüksek ses dinleyeceğim ;))

      Sil
  4. Ayyy ne güzel yazmışsın, ben de kahvemi yudumlarken okudum ve çok sevdim. Az çok bazı hisler aynı.

    Serdar Ortaç'a bağlamak istemezdim ama hayat bizi neden yoruyor? :).

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok sevindim o haldee, teşekkür ediyorum (kalpli)
      Vallahi bazen Serdar Ortaç o sözleri bu kafa karışıklığından mı yazıyor acaba diye düşünmeden edemiyor insan.. :D

      Sil
  5. Ben de gecenin bu vakti muz yiyip süt içerek okudum.Beğendim bu yazını şef ;)

    YanıtlaSil
  6. Ay süper yazmışsın ama ya :) :)

    YanıtlaSil
  7. Blog kesıf etk geldım. Bende beklerım👍🙈Yazı çok guzeldi, herkesın bazen bocalamalrı kafa karısıklıkları büyük ölçüde olabılıyor, oluruna bırakmak lazım

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Merhaba hoşgeldiniz, ben sizi zaten takipteyim ;)
      Çok teşekkür ediyorum, evet sanırım tek çıkış yolu oluruna bırakmakta..

      Sil
  8. Vallahi bende tam kahve yudumlarken canım şefim bir şey döktürmüş hemen okuyayım iyi gider kahveyle dedim de geldim, yanılmamışım her zamanki gibi :) Hayat gidecek bir şekilde tutamıyoruz be cancağızım.. Yine de sen pozitifliğini ışığını hiç bırakma, bu buhranların aynısı bende de var (bu arada ben kübra:)) tamamen içe gömülünce içinden çıkılmıyor, her şeye boşveeeer diyelim gitsin:)
    Eline yüreğine koluna sağlık senin ♥️

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Oh, böyle mis gibi yorum gelir de keyiflenmez mi insan hiçç! ;)
      Çok doğru, ne kadar uğraşırsak uğraşalım hayat kendi kafasına göre yaşıyor, yaşatıyor varlığını değil mi? Canımsın Kübra'm!
      Haydi o zaman şöyle usuldan bir boşveer de ben diyeyim, çok teşekkür ediyorum. Kucak dolusu sevgilerimi yolluyorum :))

      Sil
  9. Su akar yolunu bulur.. Sen içindeki umudu kaybetme yeter ki. Kendine inancın tam olsun. Her şeyin üstesinden gelebileceğini düşün. Sıkma tatlı canını, zihnini.. Deriin ve kocaman bir nefes al, anı yaşa. Sevgiyle kal! :) <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Nasıl da pozitif cümleler öyle, iyi geliyor okudukça..
      Anı yaşamayı pek beceremem gerçi ama yine de eminim güzel tarafları vardır.. :)
      Güzel yorumun için teşekkür ediyorumm ;))

      Sil
  10. Müzik için teşekkürler... Müzik eşliğinde okuması ayrı bir keyifli bu soğuk Kasım akşamında. Günler kapalı, hava derin bir sessizliğin gölgesinde, sokaklar da suskun zaten araba vızırtıları haricinde... Kışı ben de severim ama depresifliği de sürekli beraberinde taşır bu aylar :)
    Ben depresifleştiğimde suçu hep havaya atarım sonra da güzel bir müzik, bir resim ya da hoş bir haber eşliğinde keyfimi arttırmanın yollarını ararım...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısınız, büyük bir etken gerçekten de. Ben de kendime öyle yollar edinmeliyim sanırım en kısa zamanda..
      Ben de teşekkür ediyorumm, sevgiler :)

      Sil
  11. Hayat kimi dinlemiş ki bizi dinlesin Şefim. Asi ruhlu bir çocuk o. Bütün kaprisleriyle yine de kendini sevdiren. Uslu durmasa da bağrımıza basıp kabullendiğimiz. Biz de ondan aşağı degiliz hani. :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Haklısın be Fri, vallahi haklısın! :D

      Sil

Buyursunlar,