22 Haziran 2018 Cuma

İçimin Okyanusu

Yaşam...
Adını kim koymuş bu yaşamın? Yollarını kim süslemiş? 
Mesela yaşam içinde yaşamı kim icat etmiş, tıpkı yaşam içinde ölüm gibi...

Ölüm...
Sen de çat kapı geliyorsun, kapanmış gözlerimize kovalarca su serpiyor, bulanmış zihinlerimize bir ışık tutuyorsun.

Hani diyorum, madem herkes herşeyi biliyor. O halde neden her defasında sırtından bıçaklanmış hissini alıyoruz bizler?
Hani diyorum sevgiydi, başarıydı, tevazuydu. Madem boşa gidecekti neden uğraştırdı?

Sahi boşa mı gitti yoksa boşluklar mı diretti, kimsecikler karar veremiyor fakat gel gör ki kimsecikler de akıllanmıyor.

Kendime çok kızdım. Bir baktım bilmem kaç gün olmuş da buralar ıssız kalmış. Yazılması gerekenler birikmiş. Şimdi geç yayınlanacak yorumlar için endişe eder olmuşum. Diyorum ya, dön dolaş yine aynı düzen. Yine aynı çerçeve fakat farklı renkler. Devam eden bir hayat, sen ister peşine takıl, istersen de olduğun yerde öylece kal. Yerli yersiz andığın o bir baltanın sapı bile senden daha işe yarıyordur belki, düşün de ver kararını...

İçimizin bir okyanusu var. Kimisi çoktan boğuldu orada, kimisi profesyonel oldu. Kimisinin yüzmeye bile mecali yok. Ama bu bir şeyi değiştirmez, bu kimseyi ilgilendirmez de. İçimizin bir okyanusu var. Asla yosun tutmaz. Bazen kirlenir. Hatta atıkları kendininkine sığmaz, başka başka okyanuslara da ulaşmak ister. Ben bundan kaçıyorum...



✔Bu yazıyı herteldenşef yazdı.
Bence

6 yorum:

  1. Maalesef ölüm her an var ama bize çok uzak gibi görüyoruz. Ölüm pamuk ipliğine bağlı olmak demek. Bir an varsın. Bir an yok.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok haklısınız, varlıkla yokluk arasındaki bu mücadeleye tüm kalpler ortak..

      Sil
  2. Bende seni seviyorum canım benim 😊 😘😘bazen insanın içini bir denize bir okyanuslara bırakası geliyor her şey güzel gönlünce olsun inşallah canım benim 😘😊 sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Canımsın güzel kalpli arkadaşım, güzel yorumun için teşekkür ederimm <3 Hepimizin gönlünce olsun umarım herşey, öpüyorum sevgiler benden.. <3 :)

      Sil
  3. Gerçekten içindeki okyanustan (kendinden) kaçabilecek misin? Yoksa onunla savaşmayı bir an bile olsa bırakıp onu anlamaya mı çalışacaksın? Her şeyin bir nedeni olduğuna ve 'hayat'ın bizim düşmanımız olmadığına inanıyorum. Ne kadar bazen acıdan nefes alamayacak zamanlar geçirsek bile ateşle kavrulmamız boşa değil. olmamalı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu çok anlamlı bir yorum oldu bence, herşeyin özeti.. Sanırım hayat çoğu zaman düşmanlığını göze alamayacağımız kadar net ve güçlü oluyor. Ve bence de tüm bu duyguların bir gayesi var..

      Sil

Buyursunlar,